DIAMOND X510N MODIFICATIE

Click on flag for English

 14-feb2013

tekening correctie

 

INLEIDING

 

Bij een bezoek aan een vlooienmarkt heb ik mij door een aanbieding laten verleiden om een nieuwe Diamond X510N 2m/70cm antenne te kopen.

Gezien de gunstige prijs was het vrijwel onmogelijk om voor dat bedrag zelf zo'n degelijke antenne te maken. Om de verpakking hanteerbaar te houden, is de antenne opgesplitst is drie aan elkaar te schroeven elementen.

De antenne («fig) is gemonteerd in een glasfiber en taps toelopende omhulling zoals een vishengel en afgewerkt met een witte laksoort. Spoelen zijn gemaakt met koperdraad en de antennedelen zijn van 3 mm messing staven. Om rammelen te voorkomen heeft men op ongeveer gelijke afstanden kunststof schuimrubber moffen aangebracht. Het binnenwerk is gemakkelijk te verwijderen uit de glasfiber kokers en de maten heb ik zo goed mogelijk opgetekend in de kop van dit artikel. De totale lengte is 5.20 m. Bij een straffe wind zwiept de antenne nogal en dat verstoort de verticale polarisatie. Het gevolg is dat het zend en ontvangstsignaal onderhevig is aan momentele sterkte verschillen. Daarom wordt het ding in Nederland wel een "stil weer" antenne genoemd. Op internet is ruim voldoende en positieve informatie over dit model te vinden, zodat ik mij zal beperken tot een enige details.

 

DE NAAKTE WAARHEID

Het onderste gedeelte van het eerste element tot de spoel met 8 windingen.

AANPASSING

 

 

 

 

 

 

 

De aanpassing aan de voet van de antenne vindt plaats door een spoel van 4.5 windingen met een binnendiameter van 1 cm. De tap is op de derde winding en de N connector is aangesloten op een capacitieve spanningsdeler van 7.5 pF en 2.5 pF.

Als maximale vermogen van de antenne wordt 200 W opgegeven. Niet duidelijk is of dat voor zowel FM als SSB/CW geldt. Op internet bevelen eigenaars aan om niet meer dan 35 à 50 W te gebruiken. Dat advies is wel begrijpelijk als men de kleine 500 V keramische condensatoren met een doorsnede van 5 mm ziet.

De antenne was uit nieuwsgierigheid toch al uit elkaar gehaald zodat het een kleine moeite was om iets anders ter vervanging te vinden.

Gezien de beperkte ruimte tussen de spoel en de metalen koker aan de onderkant, was het niet mogelijk om zend of kV types aan te brengen. Daarom werd van teflon coaxkabel de vereiste capaciteiten (fig») op lengte gebracht, gemeten en daarna gemonteerd.

Om de capaciteit van de quasi condensatoren ten opzichte van hun omgeving te reduceren, werd nog een extra teflon buisje over de stukjes coax geschoven.

Bij een voorlopige test bleek de SWR op de twee banden niet groter te zijn dan 1.5 en dat is conform de originele specificatie.

 

De proef werd in de tuin herhaald op een mastje van 1.70 m en de bijbehorende SWR ziet («fig) u in de tabel. Toen de antenne kwam later aan de schoorsteen bevestigd was, was de SWR gelijkluidend.

 

 

 

 

Door het lusdraaien van de inbusbout (fig»), dat gezekerd is met een lijmsoort, kan men het inwendige naar rechts demonteren. Het is aan te bevelen om de bout eerst te verwarmen met bij voorbeeld een soldeerbout en dan pas los te draaien. 

RESONANTIE

De resonantie van de antenne wordt mede bepaald door een paar spoelen of condenstoren als koppelelement van de in serie geschakelde stralers. De ook hier kleine condenstoren heb ik niet vervangen, omdat de energie die zij te verwerken krijgen veel minder is dan aan het voetpunt van de antenne. Zie ook mijn commentaar over in serie geschakelde elementen in het artikel Sleeve 70cm Antenne .

De verbindingen van alle componenten binnen een element heb ik voor de zekerheid gesoldeerd en de koppelingen tussen de elementen extra gezekerd met een soort Locktite: namelijk MOER-VAST van Bison.

BESCHERMING

De omhulling is gelijmd in het "Feedpoint section", maar op de grenslijn (zie pijltje») van metaal en kunststof is dat niet afgedekt met lak. Mijn ervaring met onder andere een Cushcraft R5 is dat lijm kan "verdampen" onder invloed van zonlicht.

Daarom werd het onderste deel gespoten met bumperspray. Deze lak is bedoeld voor kunststof bumpers. Al mijn antennes worden daarmee behandeld, omdat na jaren buitenshuis gebleken is dat het een goede bescherming biedt.

De elementen worden aan elkaar vastgemaakt met een degelijke soort knelkoppeling. Voor een extra bescherming tegen binnenkruipend regenwater werd erop toch maar een laag zelfvulkaniserende tape aangebracht en daarna behandeld met siliconen spray. Ook de witte laklaag kreeg een beschermlaag.